Capital Punishment

Capital Punishment, 1979 civarında New York'un şehir merkezindeki sanat sahnesinde, şarkıcı-gitarist Kriss Roebling'in no wave ve post-punk yeraltının kıyısındaki müzisyenleri bir araya getirmesiyle oluştu. Grubun tek orijinal albümündeki ana kadroda Roebling, genç davulcu Ben Stiller, klavyeci Peter Zusi, gitarist A. J. Weberman, basçı Evan Lipson ve perküsyoncu David Van Tieghem yer alıyordu. Grup loft'larda prova yaptı ve CBGB ile Mudd Club'da birkaç konser vererek kaotik ve yüzleşmeci performanslarıyla küçük bir ün kazandı.

İlk albümleri Roadkill, 1982'de Manhattan'daki küçük bir stüdyoda tek bir günde kaydedildi. Roebling'in kendi plak şirketi Roadkill Records'tan yaklaşık 500 kopya basılan albüm, hiç radyo çalınmadı ve neredeyse hiç yorum almadı. Üyeler dağılınca grup kısa sürede dağıldı: Stiller oyunculuğa yöneldi, Zusi akademisyenliğe girdi ve Roebling müzikten uzaklaştı.

Bir koleksiyoncu 2010'ların sonlarında dijital bir kopyasını internete yüklememiş olsaydı, albüm tamamen bilinmez kalabilirdi. Bu, 2021'de Captured Tracks tarafından yapılan ve bonus parçalar içeren yeniden yayıma yol açtı ve hayatta kalan üyelerle ilk röportajları tetikledi. Yeniden yayım, The Guardian ve Pitchfork gibi yayınlardan ham ve tavizsiz vizyonunu öven olumlu eleştiriler aldı. Grubun yeniden bir araya gelme veya yeni materyal kaydetme planı olmasa da, Roadkill'in yeniden keşfi, Capital Punishment'a Amerikan deneysel müzik tarihinde küçük ama kalıcı bir yer kazandırdı.[düzenle]

Kriss Roebling, bağlantılı bir New York ailesinden gelen genç bir müzisyen, 1979'da punk sahnesinin artan ticarileşmesinden hayal kırıklığına uğradıktan sonra Capital Punishment'ı kurmaya başladı. Daha sert ve yüzleşmeci bir şey yaratmak istiyordu. Ortak bir tanıdık aracılığıyla, o sırada Calhoun School'da okuyan ve okul gruplarında davul çalan on altı yaşındaki Ben Stiller ile tanıştı. Stiller'ın babası komedyen Jerry Stiller, Roebling ailesini tanıyordu ve bu, gencin gruba katılmasına yardımcı oldu.

Klasik eğitimli klavyeci ve saksafoncu Peter Zusi, Roebling onu bir loft partisinde doğaçlama yaparken duyduktan sonra gruba alındı. Zusi aynı zamanda Harvard'da okuyor ve provalar için New York'a gidip geliyordu. Otuzlu yaşlarının ortalarındaki A. J. Weberman, siyasi aktivizmi ve Bob Dylan'ın çöpünü analiz etmesiyle tanınan biri olarak daha yaşlı ve daha anarşik bir enerji getirdi. Ritim bölümü, basta Evan Lipson ve Laurie Anderson ile çalışmış deneyimli perküsyoncu David Van Tieghem ile tamamlandı. Grup, stüdyoya girmeden önce yaklaşık bir yıl yoğun bir şekilde prova yaptı.[düzenle]

Capital Punishment'ın müziği en iyi no wave'in uyumsuzluğu, endüstriyelin mekanize saldırganlığı ve post-punk'ın köşeliliğinin bir çarpışması olarak tanımlanabilir. Roadkill, takırtılı, işlenmemiş davullar, geri bildirim tabakaları, tonal olmayan klavye hatları ve Roebling'in genellikle absürt veya kasvetli komik sözler sunan yarı konuşulan, yarı bağırılan vokallerini içerir. "Confusion" ve "Roadkill" gibi şarkılar basit, tekrarlayan rifflerden gürültülü zirvelere yükselirken, "The Fly" erken dönem Swans'ı anımsatan sallantılı, dengesiz bir ritim kullanır. Prodüksiyon kasıtlı olarak hamdır, az yankı veya cilalama içerir ve albüme canlı, neredeyse belgesel benzeri bir his verir. Grubun etkilendikleri arasında Throbbing Gristle, Cabaret Voltaire ve 1970'lerin sonundaki no wave grupları vardı, ancak sesleri bu referans noktalarından daha ilkel ve daha az elektronikti.[düzenle]

Capital Punishment'ın kültürel etkisi neredeyse tamamen geriye dönük ve dolaylıdır. Aktif yılları boyunca grubun müzik endüstrisi veya popüler kültür üzerinde ölçülebilir bir etkisi olmadı. Önemi, on yıllar sonra tarihsel bir merak olarak ortaya çıktı: Hollywood'un en başarılı komedi oyuncularından ve yönetmenlerinden biri olan Ben Stiller'ın şöhret öncesi grubu. The Guardian, Vulture ve Pitchfork'taki makaleler, albümü New York'un 1980'lerin başındaki yeraltının bir zaman kapsülü olarak inceledi ve tavizsiz deneyselliğinin Stiller'ın ana akım kariyeriyle nasıl tezat oluşturduğuna dikkat çekti. Grup ayrıca, dijital platformlar ve yeniden yayım plak şirketleri aracılığıyla bilinmez müziğin yeniden keşfinde bir vaka çalışması haline geldi. Ek olarak, şimdi kadrolu bir Harvard profesörü olan Peter Zusi'nin sonraki akademik kariyeri, olası olmayan bir kariyer yörüngesinin ikinci bir katmanını ekledi. Bu şekilde Capital Punishment, yaratıcı kariyerlerin öngörülemezliği ve marjinal müziği korumanın değeri hakkında daha geniş tartışmalara katkıda bulundu.[düzenle]

Capital Punishment'ın resmi bir hayran adı, lightstick'i veya hayran rengi yoktur. 2021 yeniden yayımından bu yana oluşan küçük topluluk, esas olarak Reddit (r/ObscureMusic, r/vinyl) ve YouTube yorum bölümlerinde varlık gösterir; burada hayranlar albümün sert sesine tepkilerini paylaşırlar. Birkaç özel koleksiyoncu, şimdi yüzlerce dolara satılan orijinal Roadkill baskılarını takas etti. Captured Tracks tarafından yönetilen grubun Facebook sayfası, ara sıra arşiv materyalleri yayınlar. Organize hiçbir hayran projesi veya geleneği ortaya çıkmamıştır.[düzenle]

Ben Stiller, Capital Punishment'a katıldığında yalnızca on altı yaşındaydı ve bu onu neredeyse on yıl kadar en genç üye yapıyordu. Roebling ile babası Jerry Stiller aracılığıyla tanıştı; Jerry Stiller, Roebling ailesini sosyal olarak tanıyordu. Klavyeci Peter Zusi, daha sonra Harvard Üniversitesi'nde Slav dilleri ve edebiyatları profesörü oldu ve Çek şiiri konusunda uzmanlaştı. Roadkill'in albüm kapağında, grubun bir arkadaşı tarafından çekilmiş, yolda ölü bir rakun fotoğrafı yer alır. Orijinal plak sürümü hiçbir katkıda bulunan veya not içermiyordu. 2021 yeniden yayımı, nadir bir kopya bulan ve sesi çevrimiçi yükleyen bir koleksiyoncu tarafından tetiklendi ve bu, Captured Tracks'in hakları almasına yol açtı. 2021'deki bir röportajda Ben Stiller, grubun müziğini geleneksel anlamda "iyi" olarak tanımlamadı ancak deneyimin ona yaratıcı işbirliği hakkında bir şeyler öğrettiğini söyledi.[düzenle]