Fripp & Eno

Fripp & Eno, 2006 tarihli Beyond Even (1992–2006)'dan bu yana yeni bir müzik duyurulmamış olsa da aktif ancak aralıklı bir ortaklık olarak kalmaya devam etmektedir. İkili, seslerinin ayırt edici özelliği haline gelen Frippertronics bant gecikme sistemi kullanımıyla ambient ve drone müziğine öncülük etmeleriyle tanınır. Dört stüdyo albümleri tamamen enstrümantaldir ve işlenmiş gitar, sentezleyici ve bant manipülasyonu katmanlarından oluşur. Hiçbir üye resmi grup pozisyonunda bulunmamış olsa da Eno'nun kavramsal sanat geçmişi ve Fripp'in progresif rock kökeni projeye belirgin bir entelektüel kenar kazandırmıştır. Deneysel müzik hayranları Fripp & Eno'yu teknoloji ve doğaçlamanın birleşimi için bir mihenk taşı olarak görse de ikili hiçbir zaman büyük bir hayran kitlesi veya ticari liste varlığı oluşturmamıştır. [düzenle]

Brian Eno, 1973'te solist Bryan Ferry ile yaşadığı yaratıcı gerilimler nedeniyle art-rock grubu Roxy Music'ten ayrıldı. Grup dışındaki ilk projesi, King Crimson'ın lideri olarak kendini kanıtlamış olan Robert Fripp ile bir işbirliğiydi. İkili ilk kez Eylül 1972'de bir araya geldi ve Ağustos 1973'e kadar uzanan birkaç seansta aralıklı olarak kayıt yaptı. İlk albüm (No Pussyfooting), bildirilen maliyeti sadece 14 dolar olan kayıt bandı fiyatıyla bu seanslardan derlendi. Fripp, iki Revox bant kayıt cihazı kullanarak döngüsel, bozunan gitar dokuları oluşturan Frippertronics adlı bir bant gecikme sistemi geliştiriyordu. Eno, kendi bant manipülasyon tekniklerini ve bir VCS 3 sentezleyicisini getirerek Fripp'in gitar çıktısını yankı ve elektronik işleme ile işledi. Albüm 1973'te Island Records etiketiyle yayınlandı, ana akımda az ilgi gördü ancak deneysel müzik topluluğundan önemli ilgi topladı. İkili hızla 1975'te sentezleyicileri karışıma daha fazla dahil eden Evening Star ile devam etti. Aynı yıl bir Avrupa turunun ardından ortaklık, her iki üyenin de ayrı kariyerler peşinde koşmasıyla yaklaşık otuz yıl boyunca hareketsiz kaldı: Eno, David Bowie, U2 ve diğerleri için dönüm noktası albümler üretti; Fripp ise King Crimson'ı birden çok kez yönetti ve Guitar Craft öğretim yöntemini geliştirdi. İkili 2004'te Fripp'in Wiltshire'daki ev stüdyosunda kaydedilen The Equatorial Stars ile geri döndü ve iki yıl sonra on dört yıl boyunca aralıklı olarak kaydedilen materyallerden oluşan bir koleksiyon olan Beyond Even (1992–2006) ile takip etti. [düzenle]

Fripp & Eno'nun müziği, yavaş hareket eden armonik değişimler, uzun süreler ve melodi yerine dokuya vurgu ile karakterize edilen ambient ve deneysel drone geleneklerine tam olarak girer. Seslerinin merkezinde, Fripp'in gitar sinyalinin bir makaraya kaydedildiği ve birkaç saniye sonra ikinci bir makinede çalındığı, kademeli olarak bozunan örtüşen katmanlar oluşturan bir bant döngü sistemi olan Frippertronics yer alır. Eno daha sonra bu katmanları sentezleyiciler, ekolayzırlar ve ek bant manipülasyonu ile işleyerek yoğun, gelişen bir ses dokusu elde ederdi. Parçalar genellikle on ila yirmi dakika sürer ve Evening Star'dan An Index of Metals neredeyse otuz dakikayı kapsar. İkili ara sıra Fripp'in Frizzbox distorsiyon pedalı kullanımı veya Eno'nun atmosferik yıkamalar için VCS 3 sentezleyicisini kullanması gibi başka enstrümanlar da tanıttı. Sözsel olarak hiçbiri yoktur; müzik tamamen enstrümantaldir. İkilinin yaklaşımı, Eno'nun 1978 albümü Music for Airports'ta tanımladığı şekliyle ambient müziğin gelişimini etkilemiş olsa da Fripp & Eno'nun çalışması, Eno'nun sonraki ambient parçalarından daha gitar odaklı ve doğaçlama bir kaliteyi korur. [düzenle]

Fripp & Eno'nun işbirlikleri, ambient müzik ve drone tabanlı kompozisyon için temel metinler olarak yaygın şekilde kabul edilir. Frippertronics tekniği, Fripp'in solo çalışmasının bir imzası haline geldi ve döngü tabanlı performansı keşfeden bir nesil gitaristi etkiledi. Bu seanslar sırasında rafine edilen Eno'nun bant manipülasyon yöntemleri, ambient müzik teorisini ve David Bowie, U2 ve Coldplay ile yapım çalışmalarını doğrudan bilgilendirdi. İkilinin albümleri Sonic Youth, Radiohead ve Brian Eno'nun kendi işbirlikçileri gibi sanatçılar tarafından kilit etkiler olarak gösterilmiştir. 2015'te Rolling Stone, Fripp & Eno'yu Tüm Zamanların En Büyük 20 İkilisi listesinde 17. sıraya koydu; bu, bir ambient yan projesi için nadir bir takdirdir. Enossification terimi, Genesis'in 1974 albümü The Lamb Lies Down on Broadway'de belirli bir efekt olarak kredilendirmesinin ardından popüler müzik kelime dağarcığına girdi. Müziğin ötesinde, ikilinin işbirliğine yaklaşımı, hiyerarşi olmadan çalışan iki yerleşik sanatçı, deneysel müzikte yaratıcı ortaklıklar için bir model sundu. [düzenle]

Fripp & Eno'nun resmi bir hayran adı, lightstick'i veya hayran renkleri yoktur. İzleyicileri, organize hayran topluluklarından ziyade öncelikle deneysel, ambient ve progresif müzikle ilgilenen dinleyicilerden oluşur. İkili hakkındaki tartışmalar ambient müzik, King Crimson veya Brian Eno'nun solo çalışmalarına adanmış forumlarda gerçekleşir. Hayran projeleri nadirdir ancak ev yapımı bant döngüsü yeniden yaratımları ve ambient mix derlemelerini içerir. İkilinin küçük ama sadık takipçileri, albümlerinin Discipline Global Mobile ve Universal Music Recordings gibi plak şirketleri aracılığıyla yeniden basımlarla baskıda kalmasını sağlamıştır. [düzenle]

1. İlk albüm (No Pussyfooting), toplam 14 dolarlık bir maliyetle kaydedildi; bu, kayıt bandının fiyatıydı. 2. Eno'nun doğum adı Brian Peter George St. Jean-Baptiste de la Salle Eno'dur. 3. Beyond Even (1992–2006) albümü, bazı kayıtların yapıldığı kırsal İngiliz bölgesine atıfta bulunarak The Cotswold Gnomes olarak da bilinir. 4. Genesis, 1974 albümleri The Lamb Lies Down on Broadway'de Enossification'ı bir efekt olarak kredilendirdi. 5. İkilinin 1975 Avrupa turu, Fripp'in müzikten geçici olarak emekli olmadan önceki son turuydu. [düzenle]