“Niccol'un filmi sessiz bir harika; animasyon nesneleri hile değil, gerçek keder ve iyileşme için araçlar olarak kullanıyor. Bentley Storteboom yılın en iyi çocuk performanslarından birini sergiliyor.”
Glenn Kenny
The New York Times

Andrew Niccol, The Truman Show ve Gattaca filmlerinin arkasındaki yazar-yönetmen, bu yumuşak aile fantezisiyle vites değiştiriyor. On yaşındaki Tom (Bentley Storteboom), babasının ölümünün sarsıntısını atlatmaya çalışırken etrafındaki canlı dünyayla bağını koparmıştır. Ancak kola kapağı ve bavul gibi günlük eşyalar onunla konuşmaya, gerçek yüzlerini göstermeye başlayınca Tom beklenmedik bir iyileşme yolu bulur. Seslendirme kadrosunda Ethan Hawke ve Jemaine Clement bu animasyon nesneleri canlandırırken, Karl Urban ve Anna Faris Tom'un hayatındaki yetişkin insanları oynuyor. Yeni Zelanda ve Kanada'da mütevazı bir bütçeyle çekilen film, hem büyülü hem de gerçekçi bir dünya yaratmak için Ryan Shore'un sıcak müziklerine ve Dave Garbett'in samimi sinematografisine güveniyor. Eleştirmenler, filmin duygusal samimiyetini övdü ve ilk incelemeler, filmin yapay duygusallıktan kaçınarak gerçek yas çalışmasına odaklandığını belirtti. Burada bir franchise bağlantısı yok; kayıpla başa çıkan aileleri hedefleyen bağımsız bir hikaye.
Sunum ve fiyatlar değişebilir. Satın almadan önce sağlayıcının sitesinden doğrulayın.
Tom, Yeni Zelanda'da küçük bir sahil kasabasında yaşayan sessiz bir on yaşındaki çocuktur. Altı ay önce babası bir tekne kazasında öldü. Annesi Sarah hemşire olarak çift vardiya çalışıyor ve ağabeyi Jake ergen isyanına çekildi. Tom günlerini okula aynı yoldan giderek, sınıf arkadaşlarından kaçarak ve babasının onu balığa götürdüğü sahilde oturarak geçiriyor. Tek tesellisi, babasına ait olan ve yatağının altında sakladığı eski bir bavul.
Tom sesler duymaya başlayınca garip şeyler olmaya başlar. Oluktaki bir kola kapağı ona fısıldar. Çöp kutusundaki kırık bir şemsiye seslenir. Kısa süre sonra nesneler net bir şekilde konuşmaya başlar ve sadece Tom'un görebildiği animasyon formları ortaya çıkar. Paslı bir bisiklet zinciri, kendini Chain (Ethan Hawke tarafından seslendirilir) olarak tanıtır, tekmelenmiş ve unutulmuş alaycı bir metal parçasıdır. Cap (Jemaine Clement tarafından seslendirilir) adında neşeli bir plastik şişe kapağı, rahatlatıcı saçmalıklar sunarak zıplar. Kayıp bir anahtar (Jay Baruchel tarafından seslendirilir) endişeli ve unutkandır, her zaman hangi kapıyı açtığını hatırlamaya çalışır.
Bu nesneler kendilerine geride kalanlar derler. Bir zamanlar hayatlarına devam eden veya ölen insanlar tarafından değer verilmişlerdir. Bir Dinleyici'yi, yani onları duyabilecek ve kapanış bulmalarına yardım edebilecek Tom gibi birini bekliyorlardır. Chain, Tom'un babasının da bir Dinleyici olabileceğini ve ölümünün bir kaza olmayabileceğini ima eder. Tom nesneleri toplamaya, odasında saklamaya ve geceleri onlarla konuşmaya başlar. Annesi endişelenir, yastan dolayı halüsinasyon gördüğünü düşünür. Nazik ama şüpheci bir okul danışmanı (Karl Urban) müdahale etmeye çalışırken, Jake onunla alay eder.
Nesneler Tom'u küçük görevlerde yönlendirir: kayıp bir madalyonu yaşlı bir kadına iade etmek, bir zamanlar ölen bir çocuğa ait kırık bir rüzgar çanını onarmak, paslı bir anahtarı terk edilmiş bir evin bahçesine gömmek. Tom onların huzur bulmasına yardım ettikçe, kendisi de iyileşmeye başlar. Annesiyle tekrar konuşur, okulda geçici bir arkadaş edinir, hatta gülümser. Ancak nesneler onu son bir tehlikeli göreve karşı uyarır. Kasabada bir yerde, kasıtlı olarak terk edilmiş ve kin besleyen güçlü, öfkeli bir nesne algılarlar. Bu nesnenin Tom'un babasıyla bağlantılı olduğunu söylerler. Tom, babasının ölümüyle ilgili gerçeği ortaya çıkarabileceğini veya onu tamamen kırabileceğini bilerek onu aramaya karar verir.
Official Trailer
Eleştirmen Görüşü
I, Object, yası şaşırtıcı bir derinlikle ele alan, yumuşak, görsel olarak yaratıcı bir aile draması; ancak sakin temposu ve duygusal çekirdeği tüm izleyicilere hitap etmeyebilir. Andrew Niccol'un daha küçük ölçekli hikaye anlatımına dönüşü, genç Bentley Storteboom'un çıkış yapan performansıyla desteklenen gerçek duygusal anlar sunuyor.
“Niccol'un filmi sessiz bir harika; animasyon nesneleri hile değil, gerçek keder ve iyileşme için araçlar olarak kullanıyor. Bentley Storteboom yılın en iyi çocuk performanslarından birini sergiliyor.”
Glenn Kenny
The New York Times
“Kayıp üzerine nazik, ara sıra derin bir meditasyon; gözyaşlarını manipülasyona başvurmadan hak ediyor. Seslendirme kadrosu, özellikle Ethan Hawke, konuşan çöplere beklenmedik bir ağırlık katıyor.”
David Ehrlich
IndieWire
“Niccol, küçük ve samimi olanı da büyük ve felsefi olan kadar iyi yapabileceğini kanıtlıyor. I, Object, izleyicisinin zekasına saygı duyan, kalp tellerini titretirken bile akıllı bir çocuk filmi.”
Peter Debruge
Variety
“Filmin ana fikri, nesnelerin hayatımızın duygusal yükünü taşıdığı, güzel bir şekilde gerçekleştirilmiş. Ryan Shore'un müziği başlı başına bir karakter: sıcak ve melankolik.”
Christy Lemire
RogerEbert.com
“I, Object zaman zaman duygusallığa kayarken, duygusal dürüstlüğü ve hem insan hem de seslendirme performanslarındaki güçlü oyunculuklar filmi ayakta tutuyor. Aile yası türüne sağlam bir katkı.”
Tim Grierson
Screen International
Director
Andrew Niccol
Writer
Andrew Niccol
Composer
Ryan Shore
Cinematographer
Dave Garbett
Producers
Daniel Bekerman, Chris Yurkovich, Timothy White, Alex Ordanis
Canadian Screen Awards (2027)
En İyi Başrol Performansı (Bentley Storteboom): Nominated
Canadian Screen Awards (2027)
En İyi Özgün Müzik (Ryan Shore): Nominated
Canadian Screen Awards (2027)
En İyi Görüntü Yönetimi (Dave Garbett): Nominated
New Zealand Film Awards (2027)
En İyi Uzun Metraj Film: Won
New Zealand Film Awards (2027)
En İyi Yönetmen (Andrew Niccol): Won
New Zealand Film Awards (2027)
En İyi Erkek Oyuncu (Bentley Storteboom): Won
Giffoni Film Festival (2026)
Gryphon Ödülü (En İyi Film): Won
Giffoni Film Festival (2026)
En İyi Erkek Oyuncu (Bentley Storteboom): Won
Topluluğa katıl
hayran tartışıyor