International Labour Organization

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), Birleşmiş Milletler'in tek üçlü yapıya sahip kuruluşudur ve 187 üye devletten hükümetleri, işverenleri ve işçileri bir araya getirir. 1919'da Versay Antlaşması'nın bir parçası olarak kurulan ILO, 20. yüzyılın ayakta kalan en eski uluslararası örgütüdür. Anayasası güçlü bir ifadeyle başlar: evrensel ve kalıcı barış, sosyal adaleti gerektirir. ILO, uluslararası çalışma standartları belirler, politikalar geliştirir ve tüm kadın ve erkekler için insana yakışır işi teşvik etmek amacıyla programlar yürütür.

ILO'nun benzersiz yapısı, işçi ve işveren temsilcilerine hükümetlerle eşit söz hakkı verir. Yıllık Uluslararası Çalışma Konferansı, ulusal iş kanunları için referans noktası haline gelen sözleşmeleri ve tavsiyeleri kabul eder. Üç yılda bir seçilen Yönetim Kurulu, gündemi ve bütçeyi belirler. Cenevre'deki Uluslararası Çalışma Ofisi, dünya çapında 40 saha ofisinde yaklaşık 3.400 personel ile daimi sekreterlik görevi yapar. Mevcut Genel Direktör, 2022'de göreve başlayan Gilbert F. Houngbo'dur.

ILO'nun çalışmaları geniş bir yelpazeyi kapsar: çocuk işçiliği, zorla çalıştırma, iş sağlığı ve güvenliği, sosyal koruma, toplu pazarlık ve işçi göçü. Kuruluşundan bu yana 190 sözleşme ve 206 tavsiye kabul etmiştir. Örgüt ayrıca araştırma yapar, raporlar yayınlar ve İnsana Yakışır İş Ülke Programları aracılığıyla üye devletlere teknik yardım sağlar. 1969'da ILO, uluslar arasında kardeşliği teşvik etme ve sosyal adaleti sağlama çabaları nedeniyle Nobel Barış Ödülü'nü almıştır. [düzenle]

ILO'nun misyonu, sosyal adaleti ve uluslararası kabul görmüş insan ve çalışma haklarını ilerleterek tüm kadın ve erkekler için insana yakışır işi teşvik etmektir. Tam ve üretken istihdama ulaşmayı, sosyal korumayı genişletmeyi, üçlü yapıyı ve sosyal diyaloğu güçlendirmeyi ve örgütlenme özgürlüğü, toplu pazarlık hakkı, zorla çalıştırma, çocuk işçiliği ve ayrımcılığın ortadan kaldırılması dahil olmak üzere işyerinde temel ilke ve hakları güvence altına almayı amaçlar. [düzenle]

ILO, Ekim 1919'da Paris Barış Konferansı'ndan Versay Antlaşması'nın bir parçası olarak doğdu. Samuel Gompers başkanlığındaki bir komisyon tarafından hazırlanan orijinal anayasası, emeğin bir meta olmadığı ilkesini yerleştirdi. İlk Uluslararası Çalışma Konferansı, Ekim 1919'da Washington, D.C.'de toplandı ve çalışma saatleri, işsizlik ve analık koruması gibi konuları kapsayan altı sözleşme kabul etti. ILO, Milletler Cemiyeti'nin dağılmasının ardından 1946'da Birleşmiş Milletler'in ilk uzmanlaşmış kuruluşu oldu.

1944'te ILO, amaçlarını ve hedeflerini yeniden tanımlayan, insan hakları ve sosyal adaleti vurgulayan Philadelphia Bildirgesi'ni kabul etti. Bildirge, ILO anayasasının bir parçası olmaya devam etmektedir. Soğuk Savaş sırasında ILO, 1977'den 1980'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin geçici olarak çekilmesi de dahil olmak üzere siyasi gerilimleri yönetti. 1998 tarihli İşyerinde Temel İlke ve Haklar Bildirgesi, üye devletleri onay durumuna bakılmaksızın temel çalışma standartlarına saygı göstermeye taahhüt etti. Daha yakın zamanlarda ILO, küreselleşme, iklim değişikliği ve dijital dönüşüm bağlamında insana yakışır işi teşvik etmeye odaklanmıştır. [düzenle]