Jon Snow

Jon Snow, Eddard Stark'ın, Kışyarı Lordu'nun sözde piç oğlu olarak dünyaya gelir. Stark çocuklarıyla birlikte büyütülmesine rağmen gayrimeşru statüsüyle sonsuza dek damgalanan Jon, kendi evinde bir yabancı gibi hisseder. Bu dışlanmışlık duygusu onu genç yaşta, Diyar'ı Duvar'ın ötesindeki tehditlere karşı korumaya yeminli kadim bir tarikat olan Gece Nöbeti'ne katılmaya iter. 298 AC'de siyahı giyer, tam da diyar parçalanmaya başlarken Kışyarı'nı geride bırakır.

Duvar'daki ilk yılları onu acımasızca sınar. Samwell Tarly gibi dışlanmışlarla dostluklar kurarken, yabanıllara ve doğaüstü Diğerleri'ne karşı savunmanın acı gerçeklerini öğrenir. Zamanla Jon yabanıl güçlerine sızar, ateşli Ygritte'e aşık olur ve Kral Muhafızı olana kadar yükselir. Eski düşmanlarıyla ittifak yapma kararları ona güçlü dostlar ve ölümcül düşmanlar kazandırır. Televizyon dizisinde yolu kitapların ötesine geçer; isyancıların elinde vahşi bir ölüm ve her şeyi değiştiren müteakip bir diriliş dahil.

Gerçek soyunun ortaya çıkışı, kişisel hikayesinin doruk noktasını oluşturur. Rhaegar Targaryen ve Lyanna Stark'ın oğlu olarak Aegon Targaryen doğduğunu, Robert'ın İsyanı sırasında onu korumak için gizlendiğini öğrenir. Bu sır, tüm hayatını yeniden çerçeveler ve onu Demir Taht mücadelesinin merkezine yerleştirir. [düzenle]

Jon, Ned Stark'tan miras aldığı sessiz bir disiplin ve güçlü bir ahlaki pusula ile hareket eder. Az konuşur ama kararlı davranır, genellikle görevi kişisel arzularının önüne koyar. İnsanlar savaştaki itidalini ve toplumun dışladıklarını dinleme isteğini fark eder. Bu kombinasyon, başlangıçta ona kin besleyenlerden bile saygı kazandırır.

Ailesine ve arkadaşlarına derin bir sadakat gösterir ancak piç etiketinin yarattığı yalnızlıkla mücadele eder. Aşk onu savunmasız bırakır; Ygritte ile tutkulu ama trajik ilişkisinde görüldüğü gibi. Dirilişinden sonra daha ciddileşir, ölümün ötesinde gördükleri tarafından rahatsız edilir. Yine de dünya ihaneti ödüllendirse bile onurun önemli olduğu temel inancını korur.

Yerinden şüphe etmeyi bıraktığında liderlik doğal olarak gelir. Yabanıllar, Kuzeyliler ve Nöbet kardeşleri arasında onlara araç değil eşit muamelesi yaparak sadakat uyandırır. Güç arayışındaki isteksizliği ironik bir şekilde onu bölünmüş grupları birleştirebilen birkaç karakterden biri yapar. [düzenle]