Candyman

Bernard Rose'un 1992 yapımı korku filmi Candyman, kanca eli ve arı sürüsüyle geldi ama kandan daha nadir bir şey taşıyordu: bir fikir. Clive Barker'ın kısa öyküsü The Forbidden'a dayanan film, olayları Liverpool'dan Chicago'nun Cabrini-Green konut projelerine taşıyor. Virginia Madsen, kentsel efsaneler üzerine akademik çalışması, bir katilin adını aynada beş kez söyleyerek onu çağırdığında ölümcül hale gelen yüksek lisans öğrencisi Helen Lyle'ı canlandırıyor. Tony Todd'un Candyman olarak yüce, trajik performansı bir B-film konseptini operatik bir şeye dönüştürdü.

Gerçek projelerde çekilen film, 6 milyon dolara mal oldu ve dünya çapında 25 milyon doların üzerinde hasılat elde etti. Philip Glass müziği besteledi, minimalist piyano ve yaylıları korkuya yaslı, neredeyse klasik bir ağırlık verdi. Film çıkışında karışık eleştiriler aldı ancak o zamandan beri 1990'ların korku sinemasının bir dönüm noktası olarak kabul edildi; ırkçılık, sınıf ve efsane yapımının mekaniğiyle yüzleşme isteği nedeniyle övüldü.[düzenle]

Helen Lyle, Illinois Üniversitesi Chicago'da arkadaşı ve meslektaşı Bernadette Walsh ile birlikte kentsel efsaneler araştıran bir yüksek lisans öğrencisidir. Çalışmaları onları yakındaki Cabrini-Green konut projelerinde dolaşan bir hikayeye götürür: Candyman adını aynada beş kez söyleyin, kancalı bir hayalet görünecek ve sizi öldürecektir. Başarılı bir doktor olan Helen'in kocası Trevor, araştırmasını önemsiz olarak reddeder, ancak Helen efsanenin derinliklerine çekilir.

Anne-Marie McCoy de dahil olmak üzere sakinlerle röportaj yapar; McCoy, Candyman'ın küçük oğluna saldırdığını iddia eder. Helen hikayeyi ilgi çekici bulur ancak şüpheci kalır. Sözde bir cinayetin işlendiği kötü şöhretli Cabrini-Green tuvaletini ziyaret eder ve bir iddia üzerine adı beş kez söyler. İlk başta hiçbir şey olmaz, ancak kısa süre sonra Candyman ona musallat olmaya başlar. Uzun boylu, etkileyici bir figürdür; eli kanca, yırtık bir palto giymiş ve bir arı bulutu tarafından takip edilmektedir. Derin, baştan çıkarıcı bir sesle konuşur ve sırlarını biliyor gibi görünür.

Candyman, Helen'i bir dizi vahşi cinayetle suçlar. Bernadette öldürülür ve Helen tutuklanarak bir akıl hastanesine yatırılır. Candyman'ın gerçek olduğunu kanıtlamaya ve onun çılgınlığını durdurmaya kararlı olarak kaçar. Soruşturması onu Cabrini-Green'e geri götürür ve burada Candyman'ın kökenleri hakkında daha fazla şey öğrenir: bir zamanlar zengin bir köle sahibinin oğlu olan ve beyaz bir kadına aşık olan Daniel Robitaille'dir. Bir linç çetesi, paslı bir testereyle elini keser ve onu balla sıvayarak arılar tarafından sokularak ölmesine neden olur. Ruhu şimdi korku ve hatırayla beslenir.

Helen'in akademik mesafesi, Candyman'ın gerçekliğiyle yüzleştikçe çöker. İnancın kendisinin ona güç verdiğini fark eder. Hikaye, projelerdeki son bir hesaplaşmaya doğru ilerler; Helen onu durdurmak için ne kadar ileri gitmeye istekli olduğuna karar vermelidir. Film, kentsel çürüme, ırksal şiddet ve hikayelerin dünyamızı şekillendirme biçimi temalarını bir araya getirerek neyin gerçek neyin efsane olduğu sorusunu havada bırakır.[düzenle]