Le Samouraï

Le Samouraï, Jean-Pierre Melville'in yönettiği, tetikçi türünü yeniden tanımlayan 1967 yapımı bir Fransız suç filmidir. Yağmurlu bir Paris'te geçen film, bir samuray savaşçısını andıran katı bir kişisel kuralla yaşayan kiralık katil Jef Costello'yu konu alır. Minimalist stili, kasıtlı temposu ve soğuk atmosferiyle film, kara film sinemasının temel taşlarından biri haline geldi.

Alain Delon, az sözlü ve hassas hareketleriyle Costello rolünde kariyerinin en iyi performansını sergiliyor. Filmin görsel dili - uzun sessizlikler, titiz ritüeller ve ikonik fötr şapka ve trençkot - Quentin Tarantino'dan John Woo'ya kadar sayısız film yapımcısını etkilemiştir. François de Roubaix'in seyrek caz müziği, varoluşsal yalnızlık havasını mükemmel bir şekilde tamamlıyor.

1967 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'ye aday gösterilen Le Samouraï, o zamandan beri kült statüsüne ulaştı. Onur, sadakat ve yalnızlığın bedeli üzerine keşfi, bugün de ilk gösterime girdiği zamanki kadar güçlü bir şekilde yankılanıyor.[düzenle]

Jef Costello, robotik bir hassasiyetle çalışan profesyonel bir suikastçıdır. Sadece bir kafes kuşun eşlik ettiği çorak bir apartman dairesinde yaşar. Günlük rutini ritüeliktir: araba çalar, mazeretler yaratır ve cinayetleri mekanik bir verimlilikle gerçekleştirir. Son işi için bir gece kulübü sahibini öldürmek üzere tutulur. Cinayeti kusursuzca işler, ancak bir tanık - Valérie adında bir piyanist - yüzünü görür.

Kurnaz Komiser liderliğindeki polis, Jef'i hızla baş şüpheli olarak belirler. Onu sorguya çekerler, ancak Jef'in su geçirmez mazereti - cinayet sırasında onunla olduğunu iddia eden iki kadın - onları serbest bırakmak zorunda bırakır. Ancak Komiser ikna olmamıştır. Jef'i sürekli gözetim altına alır, bir hata yapmasını umar.

Bu sırada Jef'in işverenleri onu bir yük olarak görmeye başlar. Onu öldürmeleri için iki kabadayı gönderirler, ancak Jef kaçmayı başarır. Tuzağa düşürüldüğünü anlar. Adını temize çıkarmak ve itibarını geri kazanmak için çaresizce, mazeretini sağlayan öldürülen gece kulübü sahibinin metresi Jane Lagrange ile temasa geçer. İlişkileri belirsizdir - kısmen ittifak, kısmen çekim - ancak Jane'in niyetleri belirsizliğini korur.

Jef ayrıca tanık Valérie'yi de arar. Onu susturmak yerine, ona çekildiğini fark eder. Polise onu teşhis edemediğini söyler, ancak sadakati sorgulanabilir. Jef'in yalnızlık dünyası, bir ihanet ağı, polis baskısı ve kendi çöken kuralları arasında gezinirken çatlamaya başlar. Komiser ağı sıkılaştırır ve Jef'in seçenekleri daralır. İşverenlerine değerini kanıtlamanın, polisten kaçmanın ve kime güvenebileceğine karar vermenin bir yolunu bulmalıdır.[düzenle]