Nostalghia

Andrei Tarkovsky'nin Nostalghia'sı, 1983'te vizyona giren, Oleg Yankovsky'nin canlandırdığı Andrei Gorchakov adlı Rus bir yazarın 18. yüzyıldan bir bestecinin hayatını araştırmak için İtalya'ya yaptığı yolculuğu konu alan derin kişisel bir dramdır. Çevirmeni Eugenia (Domiziana Giordano) eşliğinde Gorchakov, Tarkovsky'nin İtalya'da geçirdiği süre boyunca hissettiği duyguları yansıtan derin bir vatan hasretiyle boğuşur. Filmde ayrıca Erland Josephson, Gorchakov'un yolculuğunda kilit bir figür haline gelen gizemli bir yerli olan Domenico'yu canlandırır. Tarkovsky ve Tonino Guerra tarafından birlikte yazılan film, kültürel yerinden edilme ve sanatsal ifadenin ele avuca sığmaz doğası temalarını işler. İtalya'da çekilen filmin yapımı, Tarkovsky'nin Sovyetler Birliği dışında çalışma kararıyla şekillenmiş ve bu da filme otobiyografik bir katman eklemiştir. 1983 Cannes Film Festivali'nde Nostalghia, Ekümenik Jüri Ödülü, En İyi Yönetmen ve FIPRESCI Ödülü'nü kazanmıştır. Eleştirmenler filmin meditatif temposunu ve görsel şiirselliğini övmüş; film, Tarkovsky'nin filmografisinde bir köşe taşı olarak kalmış ve Sight & Sound dergisinin 2012'de yaptığı tüm zamanların en iyi filmleri anketinde dokuz oy almıştır. [düzenle]

Rus şair Andrei Gorchakov, çevirmeni Eugenia ile sisli bir İtalyan kaplıca kasabasına gelir. 18. yüzyılda yaşamış, İtalya'dan döndükten sonra intihar eden Rus besteci Pavel Sosnovsky'nin hayatını araştırmaktadır. Gorchakov, İtalyan manzarasına yabancılaşmış hisseder; karısının, çocuklarının ve Rus kırsalının anıları tarafından rahatsız edilir. Eugenia onu kendine getirmeye çalışır, ancak Gorchakov mesafeli kalır, kendi melankolisine gömülür.

Kasabada Gorchakov, Domenico adında eksantrik bir yerliyle karşılaşır. Domenico, bir zamanlar ailesini yedi yıl boyunca evlerine kilitlemiş, bunu onları dünyanın sonundan korumak için yaptığına inanmıştır. Şimdi dışlanmış olan Domenico, su ve molozla dolu harabe bir evde yaşar; insanlığı kurtarmak için Bagno Vignoni'nin kurutulmuş termal havuzlarından geçirilmesi gerektiğine inandığı bir mumu saklar. Gorchakov, Domenico'nun ateşli inancından hem tiksinir hem de büyülenir.

Gorchakov'un rüyaları ve anıları gerçeklikle bulanıklaşır. Rusya'daki karısını ve evini görür; Sosnovsky'nin trajik kaderini hayal eder. Duygusal olarak ulaşılmazlığından bıkan Eugenia, Roma'ya gider. Domenico, Gorchakov'dan mumu Bagno Vignoni'ye götürmesini ister; Gorchakov bunu gönülsüzce kabul eder. Domenico daha sonra Roma'ya gider, insan bağının ve ruhsal yenilenmenin gerekliliği hakkında tutkulu bir konuşma yapar ve ardından bir meydanda kendini ateşe verir. Domenico'nun ölümünü öğrenen Gorchakov, sözünü yerine getirmesi gerektiğini hisseder.

Kurutulmuş havuzlarda Gorchakov, yanan mumla yavaş, acılı yürüyüşüne başlar. Rüzgar mumu iki kez söndürür. Her seferinde yeniden yakar; sağlığı gözle görülür şekilde bozulur. Kamera, tek bir uzun çekimde onun aksak ilerleyişini takip eder. Sonunda diğer tarafa ulaşır, mumu bir çıkıntıya koyar ve yığılır. Film, Gorchakov'un sis ve damlayan su sesiyle çevrili, gerçeküstü, katedral benzeri bir alanda yattığı bir görüntüyle biter; bu vizyon, Rusya anısını İtalyan manzarasıyla birleştirir.[düzenle]