Requiem for a Dream

Darren Aronofsky'nin ikinci uzun metrajlı filmi, bağımlılığın yıkıcı etkilerinden gözünü kaçırmayan sinematik bir yumruktur. Coney Island'ın solgun tahta kaldırımlarında geçen film, farklı hazların peşinde koşarken hayatları paramparça olan dört kişiyi konu alır. Harry ve kız arkadaşı Marion bir giyim butiği açmanın hayalini kurarken, en iyi arkadaşı Tyrone sokaklardan kurtulmak ister. Bu sırada Harry'nin yalnız annesi Sara, en sevdiği yarışma programına çıkabilmek için kırmızı bir elbiseye sığmayı kafaya takmıştır. Daha iyi bir yaşam için duyulan ortak umut, bağımlılık, sanrı ve çöküşten oluşan bir kabusa dönüşür.

Hubert Selby Jr.'ın 1978 tarihli romanından uyarlanan film, anında ikonikleşen kinetik bir görsel stil kullanır. Aronofsky ve görüntü yönetmeni Matthew Libatique, uyuşturucu hazırlama ve tüketiminin hızlı montajlarını geliştirerek izleyiciyi bağımlılık döngüsünün içine yerleştirir. Kronos Quartet tarafından seslendirilen unutulmaz Lux Aeterna'nın bel kemiğini oluşturduğu Clint Mansell'in müziği, her coşku ve umutsuzluk anını güçlendirir. Film sadece 28 günde ve 4,5 milyon dolar bütçeyle çekilmiş olmasına rağmen, etkisi onlarca yıl boyunca yankılanmıştır.

Performansların hepsi yıkıcıdır. Ellen Burstyn, Sara rolüyle En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir; bu rol için kilo vermiş ve karakterinin fiziksel ve zihinsel bozulmasını canlandırmak için saatlerce protez makyaj yaptırmıştır. Jared Leto ve Marlon Wayans, rollerine hazırlanırken Wayans gerçek crack evlerini ziyaret ederek önemli ölçüde kilo kaybetmişlerdir. Jennifer Connelly, modern sinemanın en zor sahnelerinden birini içeren Marion karakterine yürek parçalayıcı bir performans sergiler. Film, 2024 yılında Ulusal Film Arşivi'nde korunmak üzere seçilmiştir.[düzenle]

Harry Goldfarb, annesi Sara ile Brighton Beach'teki sıkışık bir dairede yaşamaktadır. Hiçbir zaman gerçekleşmeyen hırsları olan genç bir adamdır ve eroin bağımlılığı onu geri tutmaktadır. Kız arkadaşı Marion varlıklı bir aileden gelir ancak ailesi tarafından reddedilmiştir. Yetenekli bir moda tasarımcısıdır ve kendi butiğini açma hayali kurar. Harry'nin en iyi arkadaşı Tyrone ise sokakları bilen bir satıcıdır ve Harry'nin yoksulluktan kurtulma hayalini paylaşır. Üçü, kaynaklarını birleştirip eroin alıp satarak yeniden başlayacak kadar para kazanmayı uman kırılgan bir birlik oluştururlar.

Sara Goldfarb, hayatı televizyon etrafında dönen bir duldur. En sevdiği program, gösterişli sunucu Tappy Tibbons'un yönettiği bir yarışmadır. Yarışmaya katılmak üzere telefonla arandığında, Harry'nin lise mezuniyetinde giydiği kırmızı elbiseye sığma takıntısı geliştirir. Elbise artık olmamaktadır, bu yüzden Sara gerçek bir denetim olmaksızın amfetamin bazlı diyet hapları yazan bir doktora gider. Haplar ona enerji verir ve iştahını bastırır, ancak aynı zamanda manik ataklara ve korkunç çöküşlere yol açar. Kısa sürede bağımlı hale gelir, davranışları giderek daha dengesizleştikçe daha fazla hap alır.

Harry, Marion ve Tyrone'un uyuşturucu işi başlangıçta umut vaat eder. Büyük miktarda eroin almayı başarır ve satmaya başlarlar, geleceklerini planlamaya yetecek kadar para kazanırlar. Harry, Marion'a kıyafet tasarlayabilmesi için yeni bir dikiş makinesi alır. Tyrone bir gece kulübü açmayı hayal eder. Ancak tedarikçileri tutuklanır, kaynakları kesilir ve onları daha az güvenilir bağlantılarla daha riskli anlaşmalara zorlar. Para biter ve yoksunluk belirtileri baş gösterir. Harry'nin kolu tekrarlanan enjeksiyonlardan enfekte olur; bu yara, bir sonraki dozunu bulma uğruna ihmal edildikçe iltihaplanır.

Marion giderek daha umutsuz hale gelir. Dikiş makinesini ve daha sonra sanat eserlerini rehin bırakır. Bu yeterli olmayınca, ona aşağılayıcı bir cinsel performans karşılığında eroin teklif eden bir satıcıya gider. Ne yaptığına karşı duyarsızlaşarak kabul eder. Tyrone küçük bir şartlı tahliye ihlali nedeniyle tutuklanır ve Harry'nin enfeksiyonu o kadar şiddetlenir ki neredeyse hareket edemez hale gelir. Üçü bağımlılıkları yüzünden ayrışır, her biri yalnızlık ve umutsuzluğun daha derinlerine sürüklenir.

Sara'nın hap bağımlılığı tam teşekküllü psikoza yol açar. Buzdolabının kendisine saldırdığını hayal eder ve dairesi yarışma setinin kabus gibi bir versiyonuna dönüşür. Kırmızı elbisesiyle sokaklarda dolaşır, anlamsızca sayıklarken korku içindedir. Komşuları onu bulur ve yardım çağırır, ancak gelen yardım kurumsal ve soğuktur. Film mevsimler boyunca ilerler, umut dolu yaz sıcağından acımasız kış soğuğuna, ve her karakterin daha iyi bir yaşam hayali kişisel bir cehenneme dönüşür. Final perdesi hepsini geri dönüşü olmayan bir noktaya getirir, geriye kalan tek şey seçimlerinin çiğ ve acımasız sonucudur.[düzenle]