The Gods Must Be Crazy

1980'de, bir Bushman'ın bir Coke şişesi bulduğu düşük bütçeli Güney Afrika komedisi, döneminin en beklenmedik küresel hitlerinden biri oldu. Geniş Kalahari Çölü'nde geçen film, Xi adlı bir San kabilesi üyesinin, bir pilotun boş bir Coca-Cola şişesini uçağından atmasıyla barışçıl yaşamının altüst oluşunu anlatıyor. Tanrıların bir hediyesi olduğuna inanan kabilesi kısa sürede tek nesne için birbirine düşer ve Xi, şişeyi dünyanın ucuna geri götürmek zorunda kalır. Yönetmen Jamie Uys, hem slapstick komediyi hem de modern medeniyete yönelik nazik bir hicvi harmanlayarak filmi Botsvana ve Güney Afrika'da çekti.

Film, 5 milyon dolarlık bütçesine karşılık dünya çapında 200 milyon doların üzerinde hasılat yaparak, şimdiye kadarki en yüksek hasılat yapan yabancı dildeki filmlerden biri oldu. Özellikle Asya'da büyük bir başarı yakaladı, Japonya ve Güney Kore'de rekorlar kırdı. Yazarlığını, yapımcılığını, editörlüğünü ve yönetmenliğini yapan Uys, aynı zamanda Buster Reynolds ve Robert Lewis ile birlikte görüntü yönetmenliğini de üstlendi. Oyuncu kadrosunda Marius Weyers ve Sandra Prinsloo gibi Güney Afrikalı aktörlerin yanı sıra daha önce hiç oyunculuk yapmamış Namibyalı bir çiftçi olan N!xau da yer alıyor. N!xau'nun Xi rolündeki performansı, ezberlenmiş diyaloglar yerine doğal tepkiler kullanarak filmin kalbi oldu.

Ancak filmin mirası karmaşık. Kısmen apartheid hükümeti tarafından finanse edildi ve San halkının tasviri hem saygı gösterisiyle övgü aldı hem de yaşamlarını romantikleştirdiği için eleştirildi. N!xau'nun kendisine yalnızca yaklaşık 300 dolar ödendiği ve filmin başarısının farkında olmadığı bildirildi. Onlarca yıl sonra, filmin karmaşık kökenleri yeni tartışmaları alevlendirirken, birçok kişi için sevilen bir klasik olmaya devam ediyor. [düzenle]

Hikaye, modern dünyadan izole olmuş, Kalahari Çölü'nde yaşayan küçük bir San kabilesiyle açılıyor. Yaşamları basit ve uyumludur, mülkiyet veya çatışma kavramları yoktur. Ancak bir pilotun boş bir Coca-Cola şişesini uçağından rastgele atmasıyla, şişe aralarına düşer. Kabile, tuhaf, parlak nesneye hayran kalır ve bunu tanrıların bir hediyesi olduğuna inanır. Şarkı yapmak, kuruyemiş ezmek gibi çeşitli kullanımlarını keşfederler, ancak yakında herkes için tek bir şişe olduğunu fark ederler. Kıskançlık ve tartışmalar patlak verir, barışçıl yaşam tarzlarını bozar. Kabilenin belirlenmiş sorun çözücüsü Xi, şişeyi dünyanın ucundan atarak tanrılara geri götürmesi gerektiğine karar verir.

Bu sırada, bölgede çalışan beceriksiz ve sosyal açıdan uyumsuz bir biyolog olan Andrew Steyn, telaşlı bir okul öğretmeni olan Kate Thompson'a uzak bir köye kadar eşlik etmekle görevlendirilir. Andrew'un sakar doğası sürekli başlarını belaya soktuğu için yolculukları bir dizi aksilikle geçer. İlk başta birbirlerinden hoşlanmasalar da, isteksiz bir romantizm gelişmeye başlar. Paralel bir hikayede, Jack Hind liderliğindeki silahlı bir grup terörist sınırı geçer ve bir sınıftaki çocukları rehin alır. Askerler devreye girerken, isyancılar siyasi iltica talep etmektedir ve durum tırmanır.

Xi çölde yürürken, ilk kez medeniyet işaretleriyle karşılaşır: yollar, çitler, araçlar ve maddi zenginliklerine rağmen stresli ve mutsuz görünen insanlar. Masum gözlemleri modern yaşamın absürtlüklerini vurgular. Sonunda, Andrew ve Kate'in de rehin tutulduğu teröristlerin sığınağına rastlar. İz sürme becerilerini ve arazi bilgisini kullanarak, şiddete başvurmadan isyancıları etkisiz hale getirmek için bir plan geliştirir. Araçlarını devre dışı bırakır ve dikkat dağıtıcı unsurlar oluşturarak rehinelerin kaçmasına izin verir. Kaos sırasında, Andrew ve Kate'in ilişkisi bir dönüm noktasına ulaşır. Film, Xi'nin görevini tamamlamasıyla doruğa ulaşır, ancak şişenin kaderini belirsiz bırakan bir dönemeçle.[düzenle]