The Lighthouse

Robert Eggers'ın 《Deniz Feneri》 filmi, 1890'larda iki adamı uzak bir New England adasında mahsur bırakan siyah-beyaz dönem korku filmidir. Film, sessiz bir eski oduncu olan ve dört haftalığına yardımcı fenerci olarak gelen Thomas Howard (Robert Pattinson) ile geveze, batıl inançlı yaşlı bekçi ve fener odasını kendine saklayan Thomas Wake'i (Willem Dafoe) takip eder. Kömür küreme, yer fırçalama ve içkiyle geçen akşamlardan oluşan günlük rutinleri yavaşça çok daha tuhaf bir şeye dönüşür.

Eggers, senaryoyu kardeşi Max ile birlikte yazdı ve bitmemiş bir Edgar Allan Poe hikayesi ile iki bekçinin delirdiği ve birinin öldüğü 1801 Smalls Deniz Feneri Olayı'ndan ilham aldı. Film, vintage 35mm film ve 1920'ler dönemi lenslerle çekildi ve klostrofobiyi artıran neredeyse kare 1.19:1 en-boy oranı kullanıldı. Diyaloglar, 19. yüzyıl denizci günlüklerinden araştırılan döneme uygun denizcilik argo terimleriyle dolu. Mark Korven'in özel yapım Apprehension Engine etrafında inşa edilen müziği, tıpkı deniz feneri gibi gıcırdıyor ve inliyor.

A24 tarafından Ekim 2019'da yayınlanan film, 11 milyon dolarlık bütçeyle dünya çapında 18,3 milyon dolar hasılat elde etti. Jarin Blaschke'ye En İyi Sinematografi dalında Oscar adaylığı kazandırdı ve Cannes'da FIPRESCI Ödülü'nü kazandı. Hem Pattinson hem de Dafoe kariyerlerinin en iyi eleştirilerini aldı; Dafoe, En İyi Erkek Oyuncu dalında Bağımsız Ruh Ödülü'nü kazandı. Film hızla bir kült klasiği haline geldi, Dafoe'nun ıstakoz monoloğu etrafında meme'ler oluştu ve Eggers'ın yükseltilmiş korku ustası olarak ününü pekiştirdi. [düzenle]

Yıl 1890'dır. Ephraim Winslow (Robert Pattinson) adında genç bir adam, New England kıyıları açıklarında sarp, rüzgarlı bir adaya bir malzeme teknesinden iner. Orada, kıdemli deniz feneri bekçisi Thomas Wake'e (Willem Dafoe) dört haftalığına yardımcı fenerci olarak hizmet edecektir. Wake, boğazına düşkün, yellenen, arkaik ve lirik patlamalarla konuşan ve martıların boğulmuş denizcilerin ruhlarını taşıdığına inanan, kır saçlı yaşlı bir denizcidir. Kuralları hemen koyar: fener odasına yalnızca o bakacaktır, Winslow ise kömür küreme, yağ kovalarını taşıma, yerleri fırçalama ve dış cepheyi boyama gibi her türlü angaryayı yapacaktır.

İki adam birbirinden çok farklıdır. Wake konuşmayı sever, haşlanmış ıstakoz ve balıkla yaptıkları öğünlerde denizcilik günlerine dair uzun hikayeler anlatır. Winslow kendi halindedir, karanlık bir sırrı gizler: göründüğü kişi değildir. Gerçek adı Thomas Howard'dır ve bir kereste kampında eski ustabaşı olan gerçek Ephraim Winslow'u öldürmüş, kimliğini çalarak bu işe girmiştir. Bu gömülü suçluluk, bir adamı nehirde boğduğu kabuslarda yüzeye çıkar.

Günler, iş ve içki monotonluğunda bulanıklaşır. Wake, Winslow'u her akşam kendi yaptığı grog'u içmeye zorlar, paranoyasını körükleyen güçlü bir karışım. Garip ayrıntılar birikir. Winslow, yatağının altında önceki yardımcı tarafından bırakılmış küçük bir denizkızı heykelciği bulur. Dalgalarda gerçek bir denizkızı (Valeriia Karaman) görmeye başlar, solgun vücudu ve koyu saçları onu sörften çağırır. Ayrıca doğal olmayan bir zekayla ona bakan bir martı fark eder ve Wake onu asla kuşlara zarar vermemesi konusunda uyarır, çünkü onlar ölü denizcilerin ruhlarını taşır.

Wake'in sürekli azarlaması ve Winslow'un fener ışığına çıkmasına izin vermemesi kızgınlık yaratır. Winslow, Wake'in günlüğüne gizlice bakar ve çalışmasını eleştiren, ücretsiz işten çıkarılmasını öneren sert girişler bulur. Büyük bir fırtına koptuğunda gerginlik tırmanır, onları planlanan kurtarma tarihinden haftalar sonra anakaradan ayırır. Erzak azalır. Grog biter. Wake, Winslow'u ilaç olduğunu söyleyerek iğrenç bir terebentin ve bal karışımı içmeye zorlar. Dev bir dalga kulübeye çarpar, yaşam alanlarını sular altında bırakır.

Dışarıda fırtına şiddetlenirken, iki adam sarhoşluk, suçlamalar ve şiddet döngüsüne girer. Winslow, Wake'i ışığın sırları hakkında sorgular. Wake onu gizemli uyarılarla kışkırtır: ışık korkunç bir gerçeği barındırır ve onu arayanlar lanetlenir. Winslow'un halüsinasyonları yoğunlaşır, denizkızını fenerde görür, fısıltılar duyar ve gerçek Ephraim Winslow'un yüzünü dalgalarda hayal eder. Gerçeklik ve delilik arasındaki çizgi tamamen bulanıklaşır. İkisi kavga eder, Wake Winslow'u sahte kimliğiyle kışkırtır ve Winslow sonunda kopar, Wake'i bayılana kadar döver ve onu canlı canlı gömmek için fenerin yanındaki bir çukura sürükler.[düzenle]