The Man Who Knew Infinity

1913'te Madras'ta yoksul bir memur, Cambridge Üniversitesi'ne matematiği sonsuza dek değiştirecek bir mektup gönderdi. Hiçbir resmî eğitimi olmayan, kendi kendini yetiştirmiş Hint matematikçi Srinivasa Ramanujan, Avrupalı bilginleri yüzyıllardır şaşırtan problemleri çözdüğünü iddia ediyordu. Defterleri, çoğu tamamen özgün binlerce teoremle doluydu. G. H. Hardy bu mektubu aldığında, görmezden gelemeyeceği bir şey gördü: saf, evcilleşmemiş bir deha kıvılcımı.

Matt Brown'ın yönettiği ve Robert Kanigel'in beğenilen biyografisinden uyarlanan bu film, Ramanujan'ı sömürge Hindistanı'ndaki sıkışık ofisinden Trinity College'ın kutsal salonlarına kadar takip ediyor. Dev Patel, matematikçiyi sessiz bir yoğunlukla canlandırıyor; hem dehasını hem de derin yalnızlığını yakalıyor. Jeremy Irons, Ramanujan'ın akıl hocası ve nihayetinde arkadaşı olan ateist bilgin Hardy'yi oynuyor. Entelektüel çekişme ve karşılıklı saygı üzerine kurulu ilişkileri, hikâyenin duygusal çekirdeğini oluşturuyor.

Yapım, Cambridge ve Chennai'de çekildi; denklemlerin doğruluğunu sağlamak için sette bir matematikçi bulunuyordu. Patel rol için Tamilce öğrendi ve müzik, Hint klasik enstrümanlarını orkestra düzenlemeleriyle harmanlıyor. Film, Ramanujan'ın karşılaştığı ırkçılıktan ve onun dindar Hinduizmi ile Hardy'nin katı sekülerizmi arasındaki kültürel uçurumdan kaçınmıyor. Bu, dünyayı farklı görmenin ne demek olduğuna ve bu vizyonun bedeline dair bir hikâye.[düzenle]

Srinivasa Ramanujan, Madras'ta bir memur olarak çalışıyor, eşi Janaki ve annesini geçindiriyor. Matematiğe olan takıntısı onu tüketiyor. Defterlerini denklemlerle dolduruyor, çoğu zaman kağıt parçalarına karalamalar yapıyor. Yerel bilginler çalışmalarını anlayamıyor. Ona fikirlerinin çok ileri, çok tuhaf olduğunu söylüyorlar. Tanınma umuduyla üç Cambridge profesörüne yazıyor. Sadece biri yanıt veriyor: G. H. Hardy.

Trinity College'da ünlü bir sayı teorisyeni olan Hardy başta şüpheci. Ramanujan'ın gönderdiği kanıtlar daha önce gördüğü hiçbir şeye benzemiyor. Parlaklar ama titiz bir gerekçelendirmeden yoksunlar. Hardy meslektaşı J. E. Littlewood'a danışıyor ve birlikte Ramanujan'ı İngiltere'ye getirmeye karar veriyorlar. Yıl 1914. Birinci Dünya Savaşı başlıyor.

Ramanujan Cambridge'e soğuk taş, katı programlar ve söylenmemiş kurallarla dolu bir dünyaya varıyor. İklim, yemek ve yalnızlıkla mücadele ediyor. Vejetaryenliği savaş zamanı karne uygulamasında ciddi bir sorun haline geliyor. Vize kısıtlamaları ve ailevi yükümlülükler nedeniyle Hindistan'da kalan eşini özlüyor. Hardy, Ramanujan'ın teoremlerini resmî olarak kanıtlamayı öğrenmesini talep ediyor; bu süreç sezgisel matematikçi için acı verici ve doğal değil.

İşbirlikleri gergin. Hardy her şeyin üstünde mantığa değer veren bir mükemmeliyetçi. Ramanujan matematiği ruhani bir vahiy olarak görüyor. Sık sık denklemlerin kendisine tanrıça Namagiri tarafından verildiğini söylüyor. Ateist olan Hardy bunu rahatsız edici buluyor. Yine de yavaş yavaş birbirlerini anlamaya başlıyorlar. Ramanujan, matematik camiasını hayrete düşüren bölünmeler ve sonsuz seriler üzerine makaleler yayınlıyor. Hardy onu en yüksek onura, Kraliyet Cemiyeti üyeliğine seçilmeye itiyor.

Ama Ramanujan'ın sağlığı bozuluyor. Soğuk, kötü beslenme ve stres yıpratıyor. Tüberküloz ve şiddetli vitamin eksikliği teşhisi konuyor. Aylarını sanatoryumlarda geçiriyor. Artık arkadaşının başarısına derinden bağlı olan Hardy, adaylığı güvence altına almak için yorulmadan çalışıyor. Film, Ramanujan'ın bedeni iflas ederken bu tanınma anına doğru ilerliyor. Her şeyin üzerinde duran soru, çalışmalarının takdir edildiğini görecek kadar yaşayıp yaşayamayacağı.[düzenle]